Mebicar / Mebikar / Tetrametyloglikoluril ≥99%

Mebikar (Tetrametyloglikoluril) — odczynnik laboratoryjny CAS 10095-06-4

Mebikar (znany także jako Mebicar lub Mebikar-INN) to bicykliczny związek pochodzenia mocznikowego należący do klasy glikolurili, formalnie oznaczany jako 2,4,6,8-tetrametylo-2,4,6,8-tetraazabicyklo[3.3.0]oktano-3,7-dion. Cząsteczka zbudowana jest z dwóch sprzężonych pierścieni imidazolidynonowych połączonych wiązaniem mostkowym, w których cztery atomy azotu podstawione są grupami metylowymi. Ta symetryczna, sztywna struktura sprawia, że związek jest chemicznie stabilny i dobrze zdefiniowany krystalicznie, co czyni go dogodnym wzorcem w pracach analitycznych i preparatywnych.

Oferowany materiał ma postać jednorodnego, białego proszku krystalicznego o wysokiej deklarowanej czystości. Jako pochodna glikolurilu Mebikar jest reprezentatywnym przedstawicielem układów bicyklicznych mocznika, które w chemii organicznej stanowią interesujący szkielet do badań nad rozpoznawaniem molekularnym oraz chemią supramolekularną.

Dane fizykochemiczne

Zastosowanie w badaniach

W laboratorium Mebikar bywa wykorzystywany jako materiał odniesienia oraz obiekt badań strukturalnych nad chemią glikolurili. Ze względu na dobrze zdefiniowaną, symetryczną budowę stanowi wygodny wzorzec w spektroskopii NMR i IR, gdzie pozwala śledzić charakterystyczne sygnały grup metylowych na azocie oraz karbonyli układu bicyklicznego. Związki z rodziny glikolurili są przedmiotem prac nad chemią supramolekularną i syntezą podstawek molekularnych, dlatego czysty Mebikar może służyć jako substrat modelowy w reakcjach N-podstawienia i badaniach nad tworzeniem kompleksów.

Materiał znajduje zastosowanie w metodyce analitycznej jako wzorzec do kalibracji i walidacji metod chromatograficznych (HPLC, GC) oraz w opracowywaniu procedur oznaczania czystości. Bywa też stosowany w pracach dydaktycznych ilustrujących budowę i reaktywność bicyklicznych pochodnych mocznika. Wszystkie zastosowania mają charakter wyłącznie badawczy i analityczny; produkt nie jest przeznaczony do jakiegokolwiek stosowania na organizmach żywych. Przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, w szczelnie zamkniętym opakowaniu, z dala od wilgoci i źródeł ciepła.